جهش هزینه انرژی، مزیت رقابتی صنعت فولاد را از بین برد/ حاشیه سود فولاد به ۶ درصد رسید

به گزارش اقتصادنگار، بهرام سبحانی در سمینار اندیشکده فولاد و صنایع معدنی با استناد به گزارش تحلیلی منتشرشده درباره ساختار هزینه شرکت‌های فولادی اظهار کرد: در سال‌های گذشته مزیت اصلی صنعت فولاد ایران دسترسی به انرژی ارزان بود، اما رشد شدید قیمت برق و گاز، این مزیت تاریخی را از بین برده و انرژی از یک هزینه عملیاتی به یک ریسک راهبردی برای تولید تبدیل شده است. وی با اشاره به وضعیت تأمین برق صنعت گفت: مصرف برق کل زنجیره فولاد حدود ۶ هزار مگاوات است که نزدیک به ۵۰ درصد آن، معادل حدود ۳ هزار مگاوات، از خارج از شبکه داخلی شرکت‌ها تأمین می‌شود. با این حال، هر میزان برقی که واحدهای فولادی از طریق نیروگاه‌های خودتأمین تولید می‌کنند، در زمان نیاز از اعتبار و اولویت لازم برخوردار نیست و عملاً امکان بهره‌برداری مؤثر از این ظرفیت‌ها وجود ندارد. سبحانی افزود: صنعت فولاد تنها حدود ۷ درصد برق کشور را مصرف می‌کند، اما با وجود این سهم محدود، بیشترین فشار ناشی از محدودیت‌های برق و افزایش هزینه‌های انرژی را متحمل شده است. رئیس انجمن فولاد با انتقاد از سازوکار بورس انرژی اظهار داشت: از سال ۱۳۸۵ بورس فلزات با مدیریت وزارت صنعت، معدن و تجارت فعالیت می‌کند، اما در بورس انرژی مدیریت و نظارت مؤثری بر بازار وجود ندارد. امروز شرکت‌های فولادی و پتروشیمی برای خرید برق در بورس انرژی با یکدیگر رقابت می‌کنند؛ رقابتی که به دلیل نبود سازوکار کنترلی، صرفه اقتصادی را از بین برده است. وی ادامه داد: اگرچه میزان مصرف برق صنعت فولاد از بسیاری از صنایع دیگر بیشتر است، اما نبود سقف برای افزایش قیمت برق در بورس انرژی باعث شده رقابت منفی میان مصرف‌کنندگان بزرگ شکل بگیرد. انتظار می‌رود برای جلوگیری از جهش قیمت‌ها، سقفی برای نرخ برق در بورس انرژی تعیین شود. رئیس انجمن فولاد با اشاره به روند افزایشی هزینه‌های انرژی تصریح کرد: نرخ برق طی شش سال گذشته حدود ۳۵۰۰ درصد افزایش یافته و هزینه‌های پرداختی برق فولادسازان نیز رشد ۳۲ درصدی را تجربه کرده است؛ روندی که فشار قابل توجهی بر سودآوری شرکت‌ها وارد کرده است. وی با بیان اینکه حاشیه سود صنعت فولاد به حدود ۶ درصد کاهش یافته است، گفت: ادامه روند فعلی سه پیامد جدی برای صنعت خواهد داشت؛ نخست کاهش بیشتر حاشیه سود شرکت‌ها، زیرا امکان انتقال کامل افزایش هزینه‌ها به بازار وجود ندارد. دوم، کاهش ضریب بهره‌برداری از ظرفیت تولید به دلیل محدودیت‌های برق و گاز که موجب افزایش سهم هزینه‌های ثابت در تولید می‌شود. سوم نیز کاهش مزیت رقابتی فولاد ایران در بازارهای داخلی و صادراتی است. رئیس انجمن فولاد با اشاره به یافته‌های گزارش تحلیلی درباره ساختار هزینه شرکت‌های فولادی خاطرنشان کرد: بررسی‌ها نشان می‌دهد سهم برق، گاز و مجموع هزینه انرژی در بهای تمام‌شده اغلب شرکت‌های فولادی طی سال مالی ۱۴۰۴ نسبت به سال قبل افزایش قابل توجهی داشته است؛ به‌گونه‌ای که در برخی شرکت‌ها سهم انرژی به بیش از ۳۰ درصد بهای تمام‌شده رسیده است. وی در پایان تأکید کرد: در شرایط کنونی دیگر نمی‌توان شرکت‌های فولادی را صرفاً بر اساس ظرفیت اسمی یا حجم تولید ارزیابی کرد. شاخص‌هایی مانند شدت مصرف انرژی، امنیت تأمین برق و گاز، بهره‌وری تجهیزات، توسعه نیروگاه‌های اختصاصی و توان مدیریت ریسک انرژی به معیارهای اصلی رقابت‌پذیری و ارزش‌گذاری شرکت‌های فولادی تبدیل شده‌اند.