وی ادامه داد: وقتی صنعت هوایی بهتنهایی نمیتواند پاسخگوی نیاز باشد، باید از روش دیگری به این تقاضا پاسخ دهد؛ زیرا تقاضا هم بیشتر از این سرکوب نمیشود. همین حالا هم بسیاری از مردم از ناوگان هوایی استفاده نمیکنند، زیرا به جای اینکه از یک هفته قبل بخواهند بلیت بگیرند، باید از یک ماه قبل به خرید اقدام کنند. به همین دلیل وقتی که تقاضا را بیشتر از این نمیتوان سرکوب کرد، باید عرضه را افزایش داد.
این کارشناس حملونقل هوایی خاطرنشان کرد: تا کنون روشهای معمولی که دولت به کار گرفته موفق نبوده است، بنابراین باید به سراغ روشهای دیگر رفت؛ از جمله اینکه از ظرفیت ایرلاینهای خارجی استفاده کرد؛ آن هم ایرلاینهای کمهزینه کشورهای همسایه.
ابراهیمپور ادامه داد: اگر کلیات این طرح موافقت میشد، قابل برنامهریزی بود، که در چه مسیرهایی، کدام بخشها، چه ساعاتی از روز و حتی کدام ایرلاین میتواند این کار را انجام دهد؛ با این هدف که هم رقابتی ایجاد شود و کیفیت خدمات شرکتهای هواپیمایی داخلی بالا برود، مهمتر اینکه قیمت برای کاربران بهصرفه باشد و از مدل دلالی و پروازهای چارتری و قیمتهای عجیب جلوگیری شود.
وی خاطرنشان کرد: در حالی که در شرایط فعلی هم مردم ضرر میکنند، هم دولت که همه چیز به پایش نوشته میشود و باید پاسخگوی نارضایتیها باشد، هم ایرلاینهای دولتی که باید سقف قیمتی را رعایت کنند، درحالی که ایرلاینهای خصوصی و بهخصوص واسطهها، در این میان سود هنگفتی را به صورت غیرقانونی کسب میکنند و حکمرانی غلط هم به این آشفتگی منجر شده است.