ابتکارهای جهانی برای حذف کولرهای گازی پرمصرف

به گزارش اقتصادنگار به نقل از ایسنا، سال‌هاست که در حال بررسی روش‌های خنک‌سازی برای کاهش وابستگی به کولرهای گازی پرمصرف هستند. برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) این نیاز را در نشریه خود «گزارش نظارت بر خنک‌سازی جهانی ۲۰۲۳: خنک نگه داشتن آن»، برجسته کرده است. این نهاد سازمان ملل در گزارش این گزارش پیش‌بینی کرده است که قابلیت نصب تجهیزات خنک‌کننده جهانی تا سال ۲۰۵۰ را دارد، به همان نسبت می‌توان مصرف برق را دو برابر کرد.

کولرهای و یخچال‌ها هم انتشار غیرمستقیم کربن با مصرف برق و هم انتشار کربن مستقیم با انتشار گازهای مبرد دارند که بیشتر آنها را در گرم کردن کره زمین بسیار قوی‌تر از دی اکسید کربن هستند. برای تغییر تغییر و فاصله گرفتن از استفاده از کولرهای گازی، چالش UNEP «طبیعت برای شهرهای خنک» خود را در سال ۲۰۲۳ به عنوان بخشی از ائتلاف خنک، شبکه‌های جهانی متشکل از بیش از ۸۰ شریک با هدف پیشبرد به سمت چپ کارآمد و سازگار با آب و، راه‌اندازی کرد. ریز شهری می‌تواند به طور قابل‌توجهی در برنامه‌ای که در منطقه تأثیرگذار باشد، بر یک شهر یا تأثیر بگذارد. یکی از راه‌های خنک برای خنک کردن ساختمان‌های جدید، طراحی و ساخت آنها با استفاده از طرح‌ها، تکنیک‌ها و مصالح نوآورانه است. برای مثال، یک ساختمان می‌تواند از آجر و سایر مصالحی که برای جذب گرما در طول روز و تابش آن در شب طراحی‌شده‌اند، استفاده شود. سقف رنگ‌آمیزی به رنگ سفید نیز می‌تواند به بازتاب نور خورشید و خنک‌تر نگه داشتن ساختمان‌ها کمک کند. در کامبوج، UNEP با شرکای خود برای آزمایش خنک‌کننده غیرفعال، مانند عایق‌بندی، سایه‌بانی و طراحی هدفمند سقف، همکاری می‌کند تا بر آنها تأثیر بگذارد و در ساخت و ساز ارزیابی کند و مقررات ملی ساختمان و استانداردهای برنامه‌ریزی شهری را شکل دهد. در همین حال، در کره جنوبی، دولت سئول یک جاده ۱۰ بانده و یک بزرگ چهار بانده مرتفع را برای احیای چئونگیچئون برچید و در نتیجه اثر جزیره گرمایی که شهر متحمل می‌شود را کاهش داد، به طوری که هوا در امتداد رود بین ۳.۳ تا ۵۹ درجه سانتیگراد کمتر از جاده موازی مجاور ثبت شده است. در پاریس، دولت «ایر خنک‌کننده» ایجاد می‌کند که آب، پوشش گیاهی و سازه‌های سایه‌بان را ایجاد می‌کند، آنها فضاهایی را ایجاد می‌کنند که به آن‌ها کمک می‌کنند تا از مناطق اطراف آن خنک‌تر شوند. این مناطق شامل پارک‌ها، استخرها و برخی ساختمان‌ها می‌شود. در پاریس، تعداد جزایر خنک‌کننده از 800 جزیره در سال 2019، به بیش از 110 جزیره در سال 226 افزایش یافته است. در مارسی، دولت برنامه‌هایی را برای کاشت درختان بیشتر در سراسر شهر اعلام کرده است که می‌سازد و از طریق یک روش طبیعی به تبخیر و تعرق تبدیل می‌شود، که در آن درخت آب را جذب می‌کند و آن را از طریق برگ‌های خود منتشر می‌کند و از خاک تبخیر می‌شود، خنک‌سازی می‌کند. در هلند، برخی از شهرها، مانند روتردام، در حال نصب سقف‌های سبز برای کاهش دما در خود هستند، در حالی که در حال سبز کردن سقف‌های اتوبوس‌های خود هستند. در همین حال، در شهر بارسلونای اسپانیا، دولت از یک سیستم کنترل تهویه هوش مصنوعی برای نظارت بر کیفیت هوا و دما استفاده می‌کند تا به کاهش دما کمک کند. علاوه بر تغییر تصمیمات برنامه ریزی شهری برای آماده شدن برای دماهای بالاتر، دولت ها و شرکت های خصوصی به صورت فزاینده از فناوری برای بهبود روش های خنک سازی استفاده می کنند. خنک‌سازی منطقه‌ای روشی است که در چند شهر برای توزیع آب سرد به ساختن از طریق یک شبکه زیرمینی می‌شود. این روش از انرژی کمتری نسبت به سیستم‌های تهویه مطبوع انفرادی استفاده می‌کند و می‌تواند توسط منابع محلی مانند آب دریا یا آب رودخانه تامین شود. گزارش بهره برداري از انرژي اتحاديه اروپا، شهرهاي شهري با بيش از 4500 نفر جمعيت را ملزم به ايجاد برنامه هاي گرم و سرمايش محلي براي مقابله با افزايش دما مي كند. چشم‌انداز بازار گرمایش و سرمایش منطقه‌های ۲۰۲۵ شرکت «یوروهیت اند پاور» نشان داد که برای خنک‌سازی منطقه‌ای در حال افزایش است و خنک‌سازی منطقه‌ای در اروپا در سال ۲۰۲۳ بیش از سه درصد گسترش یافته است. پاریس میزبان یکی از بزرگترین شبکه‌های خنک‌سازی منطقه‌ای جهان است. این سیستم ۱۲۰ کیلومتری در دهه ۱۹۹۰ توسعه یافته و شامل لوله‌های زیرزمینی است که آب سرد را به موزه‌ها، اداره‌ها، بیمارستان‌ها، مدارس و سایر ساختمان‌های عمومی منتقل می‌کنند. این سیستم آب سرد را از رودخانه سن از طریق یک لوله به ساختمان‌ها پخش می‌کند و آب گرم را از طریق لوله دوم به عقب برمی‌گرداند. پمپ‌های حرارتی که در سال‌های اخیر در بازار اروپا به طور فزاینده‌ای محبوب‌اند، منبع دیگری برای خنک‌سازی هستند. پمپ‌های حرارتی هوا به هوا، به جای پمپ‌های هوا به آب، از یک واحد خارجی به یک یا چند فن داخلی تشکیل شده‌اند. هوای داخل ساختمان را گرم می‌کنند و همچنین می‌توانند هوای گرم را از داخل به خارج منتقل کنند. این نوع سیستم‌ها با افزایش مصرف، به طور فزاینده‌ای مقرون به صرفه می‌شوند. بر اساس گزارش اویل پرایس، سیستم‌های تهویه مطبوع به دلیل عدم دسترسی یا هزینه بالاتر سیستم‌های جایگزین، هنوز بر بازار خنک‌سازی تسلط دارند. با این حال، انتظار می‌رود این بازار در دهه‌های آینده به طور قابل توجهی افزایش یابد، زیرا مصرف‌کنندگان به دنبال مصرف‌های خنک‌کننده با مصرف انرژی هستند. در همین حال، دولت‌ها می‌توانند با بهبود برنامه‌ریزی شهری، به‌روزرسانی‌های استاندارد ساختمان‌ها و در امکان نصب سیستم‌های خنک‌کننده منطقه‌ای، به‌صورتی‌که با بالاترین کمک‌کننده مقابله کنند.