احیای نفت ونزوئلا بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار هزینه دارد
میزان تولید ونزوئلا ممکن است از حدود ۱٫۲۵ میلیون بشکه در روز فعلی، به ۲٫۵۸ میلیون بشکه در روز تا سال ۲۰۳۵ افزایش یابد، اما دستیابی به این سطوح نیازمند سرمایهگذاری کلان و افزایش عملیات حفاری در این کشور است که با فرسودگی زیرساختها مواجه است و تنها شمار اندکی دکل حفاری فعال دارد.
- ۱۴۰۵ مهر ۶, دوشنبه
- ۱۵:۳۴
- 4 دقیقه مطالعه
- ۳ بازدید
- بدون نظر
- توسط: تحریریه
به گزارش اقتصادنگار به نقل از ایسنا، دولت ترامپ، نظم جدید نفتی در ونزوئلا را فرصتی عظیم برای احیای این صنعت در کشوری میداند که بزرگترین ذخایر نفت خام جهان را در اختیار دارد.
ورود آمریکا به صنعت نفت ونزوئلا، به کنار گذاشتن شرکتهای روسی و چینی از امتیازاتی منتهی شد که پیشتر به آنها واگذار شده بود؛ این اقدام همچنین موجی از قراردادهای نفتی را با شرکتهای بزرگ نفتی، ارائهدهندگان اصلی خدمات میادین نفتی و بازیگران تازهوارد و نسبتا ناشناخته به راه انداخت. هدف نهایی تمام این اقدامات، افزایش تولید نفت ونزوئلا و صادرات بخش عمدهای از آن به ایالات متحده است.
از جمله این قراردادها میتوان به توافق با شرکت نفتی خصوصی «نورث امریکن بلو انرژی پارتنرز» (NABEP) اشاره کرد که کاخ سفید ماه گذشته آن را «بزرگترین قرارداد نفتی در تاریخ جهان» توصیف کرد.
این قرارداد میتواند شامل ۱۰۰ میلیارد دلار سرمایهگذاری در زیرساختهای جدید نفتی باشد و پس از آن حاصل شد که مقامات موقت جدید ونزوئلا، امتیاز بهرهبرداری ۱۰۰ ساله از ۱۷ میدان نفتی با ذخایر اثباتشدهای بالغ بر ۶۵ میلیارد بشکه را به شرکت NABEP واگذار کردند.
شرکت NABEP که توسط «الخاندرو بتانکورت»، تاجر ونزوئلاییتبار، اداره میشود، اعلام کرده است که قصد دارد «عملیات خود را در دریاچه ماراکایبو و منطقه نفتخیز «اورینوکو بِلت» به سرعت گسترش دهد و هدف کوتاهمدت آن افزایش تولید به بیش از یک میلیون بشکه نفت در روز است.»
شرکت اطلاعاتی «ریستاد انرژی» در این باره نوشت: «رقم ۱۰۰ میلیارد دلاری شرکت NABEP نشاندهنده نیاز به تامین مالی در بلندمدت است، نه سرمایه متعهد شده برای کوتاهمدت و همچنین این شرکت هنوز جزئیات ساختار تامین مالی خود را فاش نکرده است. این شرکت افزود: «ریستاد انرژی»، برنامههای سرمایهگذاری مرتبط با اپراتورهای باسابقه و داراییهای مشخص را به اهداف بلندپروازانهای که نیازمند سرمایه کلان خارجی هستند، ترجیح میدهد.»
میزان فعلی تولید نفت ونزوئلا حدود ۱.۲۵ میلیون بشکه در روز است. پیشبینی میشود که این رقم تا سال ۲۰۲۸، به حدود ۱.۶ میلیون بشکه در روز و تا سال ۲۰۳۰، به ۱.۸ میلیون بشکه در روز افزایش یابد. سپس، بر اساس سناریوی خوشبینانه «ریستاد انرژی»، انتظار میرود تولید نفت خام ونزوئلا تا سال ۲۰۳۵، به حدود ۲.۵۸ میلیون بشکه در روز جهش کند زیرا در کوتاهمدت، پروژههای توسعه میادین جدید به روند فعلی رشد تولید که ناشی از توسعه میادین موجود است، افزوده خواهند شد.
ونزوئلا قطعا از منابع لازم برخوردار است، اما دههها سوءمدیریت و فروپاشی زیرساختها در میادین نفتی، نیازمند سرمایهگذاریهایی بسیار فراتر از هزینههای لازم برای راهاندازی مجدد دکلهای حفاری است.
بر اساس دادههای شرکت «بیکر هیوز»، تا ماه اوت — زمانی که خبر «بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ» اعلام شد — ونزوئلا تنها دو دکل حفاری فعال داشت.
برای تحقق پیشبینیهای ریستاد مبنی بر دستیابی به تولید ۱.۶ میلیون بشکه در روز تا سال ۲۰۲۸ و ۱.۸ میلیون بشکه در روز تا سال ۲۰۳۰، تعداد دکلهای فعال باید تا سال ۲۰۲۸ به حدود ۵۰ دستگاه و تا سال ۲۰۳۰ به نزدیک ۸۰ دستگاه برسد.
تولیدکنندگان و ارائهدهندگان خدمات باسابقه در ونزوئلا، طی هفتههای اخیر روند انعقاد قراردادها را شتاب بخشیدهاند. از زمان اعلام خبر «بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ جهان» در ماه اوت، شرکت «شورون» متعهد به سرمایهگذاری بیش از ۷ میلیارد دلار طی پنج سال آینده شده و تولید خود در ونزوئلا را به بیش از دو برابر، یعنی حدود ۶۰۰ هزار بشکه در روز، افزایش داده است.
شرکت «کانتیننتال ریسورسز» نیز در هفته گذشته از امضای تفاهمنامهای با شرکت ملی نفت ونزوئلا (PDVSA) برای بهرهبرداری و توسعه بلوک «آیاکوچو ۲» (Ayacucho ۲) در منطقه غنی نفتی «اورینوکو بِلت» خبر داد.
شرکت ایتالیایی «اِنی» (Eni) در ماه جاری قرارداد راهبردی مهمی را در ونزوئلا امضا کرد تا به عنوان اپراتور میدان نفتی عظیم «جونین-۵» (Junín-۵) در منطقه «اورینوکو بِلت» فعالیت کند. میدان جونین-۵ که حاوی ۳۵ میلیارد بشکه نفت درجا (ذخایر اثباتشده) از نوع نفت سنگین است، در حال حاضر روزانه حدود ۱۲ هزار بشکه نفت تولید میکند.
شرکتهای بزرگ خدمات نفتی «هالیبرتون» و «اسالبی» نیز قراردادهایی را برای پیگیری فرصتهای توسعه میادین نفت و گاز و فعالسازی دکلهای حفاری در ونزوئلا امضا کردهاند.
مرحله نخست احیای صنعت نفت ونزوئلا شامل راهاندازی مجدد پروژههای متوقف شده و افزایش تولید از میادین فعال کنونی خواهد بود. پس از آن، برای تعمیر زیرساختهای فرسوده و احداث تاسیسات فرآوری و خطوط لوله جدید جهت انتقال نفت سنگین ونزوئلا، به میلیاردها دلار سرمایه نیاز خواهد بود. توسعه میادین جدید در بلوکهایی که بهتازگی واگذار شدهاند، سالها زمان و میلیاردها دلار سرمایه دیگر میطلبد.
بر اساس گزارش اویل پرایس، «ریستاد انرژی» اعلام کرد که سرعت احیای تولید نفت ونزوئلا «همچنان به تزریق واقعی سرمایه و توانایی این کشور در بازسازی ظرفیتهای حفاری، خدمات فنی و زیرساختی بستگی خواهد داشت.»