معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور :
جنگ نباید تقویم زندگی و تولید ایران را متوقف کند/ امنیت غذایی بدون فناوری تضمین نمیشود
اقتصادنگا ر: معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور با هشدار نسبت به پیامدهای اقتصادی نااطمینانیهای ناشی از تهدیدهای نظامی گفت: امنیت غذایی در روز بحران ساخته نمیشود، بلکه نتیجه سالها سرمایهگذاری، توسعه فناوری و تقویت زنجیره تولید است. اینوفارم نیز باید به بستری برای تبدیل ایدههای علمی به ثروت و کاهش وابستگی کشور تبدیل شود.
- ۱۴۰۵ آبان ۲۶, سهشنبه
- ۱۲:۲۱
- 5 دقیقه مطالعه
- ۴۰ بازدید
- بدون نظر
- توسط: شهلا روشنی

حسین افشین، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور، در مراسم رویداد اینوفارم با تأکید بر ضرورت پیوند میان علم، صنعت و سرمایهگذاری اظهار کرد: یکی از خلأهای مهم زیستبوم علم و فناوری کشور، نبود ارتباط مؤثر میان ایدههای فناورانه، صنایع، منابع مالی و بازار است. ما در کشور ایدههای ارزشمند، صنایع توانمند، صندوقهای سرمایهگذاری، بانکها و بازارهای داخلی و خارجی داریم، اما این ظرفیتها بهدرستی به یکدیگر متصل نشدهاند تا ایده به فناوری و فناوری به ثروت تبدیل شود.
وی افزود: اینوفارم میتواند نمونهای از شکلگیری یک زنجیره ارزش دانشبنیان باشد؛ زنجیرهای که در آن دانشگاه، پژوهشگر، صنعت، سرمایهگذار و بازار در کنار یکدیگر قرار میگیرند. ظرفیتهای پراکنده بهتنهایی نمیتوانند موفقیت ایجاد کنند، بلکه باید میان آنها یک منظومه منسجم شکل بگیرد.
افشین با اشاره به فرآیند آمادهسازی این رویداد گفت: اینوفارم یک برنامه صرفاً دو روزه نیست، بلکه حاصل یک سال کار و برنامهریزی است. بنابراین، امروز را نباید پایان یک رویداد دانست؛ بلکه این مراسم آغاز مسیری است که باید به شکل مستمر و پویا ادامه پیدا کند.
جنگ؛ عاملی برای توقف سرمایهگذاری و برنامهریزی اقتصادی
معاون علمی رئیسجمهور در بخش دیگری از سخنان خود به آثار اقتصادی نااطمینانیهای ناشی از تهدیدهای نظامی پرداخت و گفت: مدتی است بخش قابل توجهی از گفتوگوهای روزمره جامعه به پیشبینی زمان وقوع جنگ اختصاص یافته است؛ اینکه آمریکا چه زمانی دوباره حمله خواهد کرد و این اتفاق در چه روز یا ماهی رخ میدهد. اما پرسش مهمتر این است که آیا قرار است زندگی یک ملت، پیشرفت یک کشور و آینده یک نسل در انتظار تصمیم دیگران متوقف بماند؟
وی تصریح کرد: خسارت جنگ فقط به تخریب زیرساختها، تأسیسات و تلفات انسانی محدود نمیشود. جنگ میتواند افق آینده را از یک جامعه بگیرد. وقتی سایه نااطمینانی بر اقتصاد سنگینی میکند، سرمایهگذار تصمیم خود را به تعویق میاندازد، تولیدکننده برای توسعه فعالیتهایش دچار تردید میشود و جوانان نیز در برنامهریزی برای آینده با دشواری روبهرو میشوند.
افشین ادامه داد: با این حال، بخشهای اقتصادی نمیتوانند منتظر پایان بحران بمانند. کشاورز باید برای فصل آینده تصمیم بگیرد، دامدار باید خوراک ماههای آینده دام خود را تأمین کند و تولیدکننده باید درباره استمرار فعالیت و سرمایهگذاری تصمیم بگیرد. فصل کشاورزی را نمیتوان تا روشن شدن نتیجه مذاکرات به تعویق انداخت و چرخه تولید دام و طیور نیز نمیتواند متوقف شود.
وی با بیان اینکه طبیعت و نیازهای اساسی انسان تابع تحولات سیاسی نیستند، افزود: یکی از عمیقترین آثار جنگ، گرفتن زمان از یک ملت است؛ در حالی که زندگی و تولید بیش از هر چیز به زمان، ثبات و امکان برنامهریزی نیاز دارند.
مسئولان باید دلایل نگرانی مردم را کاهش دهند
افشین با اشاره به ضرورت بازگرداندن اطمینان به جامعه گفت: مردم حق دارند درباره امنیت خانواده، آینده فرزندان و سرنوشت زندگی خود نگران باشند. وظیفه مسئولان این نیست که صرفاً از مردم بخواهند نگران نباشند، بلکه باید دلایل نگرانی را کاهش دهند.
وی تأکید کرد: هنر سیاست، مسابقه پیشبینی زمان حمله آمریکا نیست؛ هنر سیاست، جلوگیری از جنگ، فراهم کردن زمینه پایان آن و بازگرداندن اطمینان و امکان برنامهریزی به جامعه است. نمیتوان تقویم زندگی یک ملت را بر اساس تقویم تهدیدهای دیگران تنظیم کرد.
امنیت غذایی در روز بحران ساخته نمیشود
معاون علمی رئیسجمهور با تأکید بر جایگاه کشاورزی در امنیت ملی اظهار کرد: امنیت غذایی کشور در روزی که بحران آغاز میشود، ساخته نمیشود؛ بلکه حاصل سالها سرمایهگذاری، توسعه زیرساختها، حفاظت از منابع، انتقال دانش و تصمیماتی است که پیش از بحران گرفته شدهاند.
وی افزود: آنچه در شرایط دشوار یک کشور را قدرتمند میکند، فقط میزان ذخایر غذایی نیست، بلکه توانایی حفظ چرخه تولید و تأمین نیازهای اساسی مردم در طول بحران است. کشوری که در تأمین نهادههای حساس وابستگی بالایی دارد، بهرهوری منابع آب و انرژی آن پایین است و تولیدکنندگانش برای تأمین مواد اولیه اطمینان کافی ندارند، در برابر بحرانهای بیرونی آسیبپذیرتر خواهد بود.
افشین تصریح کرد: امنیت غذایی بخشی از امنیت ملی است؛ زیرا استمرار تأمین غذا یکی از پایههای ثبات اجتماعی و اقتصادی کشور محسوب میشود.
هوش مصنوعی و فناوریهای زیستی در خدمت کاهش وابستگی کشاورزی
وی با اشاره به نقش فناوری در افزایش تابآوری زنجیره تولید غذا گفت: فناوری در کشاورزی فقط برای افزایش تولید در شرایط عادی نیست، بلکه برای حفظ امکان تولید در شرایط غیرعادی نیز اهمیت دارد.
افشین ادامه داد: با استفاده از فناوریهای زیستی و اصلاح فرمولاسیون خوراک دام میتوان بهرهوری نهادهها را افزایش داد و بخشی از وابستگی و آسیبپذیری تولید را کاهش داد. همچنین بهرهگیری از هوش مصنوعی، مدیریت هوشمند منابع و فناوریهای نوین میتواند مصرف آب، تلفات دام و طیور و ضایعات زنجیره تولید را کاهش دهد.
وی خاطرنشان کرد: قدرت یک کشور در جهان امروز تنها با توانایی دفاع از مرزهای آن سنجیده نمیشود؛ توانایی تأمین نیازهای اساسی مردم، حفظ تولید و استمرار فعالیتهای اقتصادی در شرایط بحران نیز از عناصر مهم قدرت ملی است.
اینوفارم؛ پل ارتباطی دانشگاه، صنعت و سرمایهگذار
معاون علمی رئیسجمهور با اشاره به اهمیت رویداد اینوفارم گفت: این رویداد بستری برای پیوند دادن نیازهای واقعی صنعت دام، طیور و آبزیان با ظرفیتهای علمی و فناوری کشور است و میتواند مسیر تبدیل ایدهها و دستاوردهای پژوهشی به فناوریهای کاربردی، محصولات تجاریسازیشده و فرصتهای سرمایهگذاری را هموار کند.
وی افزود: نباید میان دستاوردهای دانشگاهها و مراکز پژوهشی با نیازهای واقعی مزرعه، کارخانه و زنجیره تولید فاصله وجود داشته باشد. صنعت باید مسائل خود را بهروشنی مطرح کند، دانشگاهها و شرکتهای دانشبنیان راهحل ارائه دهند و سرمایهگذار نیز از اقتصادی بودن طرح اطمینان پیدا کند.
افشین تأکید کرد: هیچ راهی جز استفاده از علم و فناوری برای مقاومسازی زنجیره تولید غذا وجود ندارد. ما به صنعتی نیاز داریم که علاوه بر تولید، بهطور مستمر یاد بگیرد، نوآوری کند، بهرهوری خود را افزایش دهد و در برابر بحرانها تابآور باشد.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت ارزیابی واقعی دستاوردهای فناورانه اظهار کرد: باید مشخص شود هر فناوری چه میزان مصرف خوراک دام را کاهش داده، چه اندازه ضایعات را کم کرده، چقدر از هزینه تولید کاسته و چگونه توانسته وابستگی کشور به واردات را کاهش دهد.
معاون علمی رئیسجمهور خاطرنشان کرد: موفقیت را نمیتوان صرفاً با تعداد طرحهای ارائهشده، تفاهمنامههای امضاشده یا شرکتهای مورد حمایت سنجید. معیار اصلی، تأثیر این اقدامات بر اقتصاد واقعی، تولید و قدرت تأمین امنیت غذایی کشور است. باید میان داشتن فناوری و برخورداری از قدرتی که فناوری ایجاد میکند، تفاوت قائل شویم.
