شرکت‌های بزرگ‌مقیاس غده سرطانی برای رانندگان شده‌اند!

به گزارش اقتصادنگار به نقل از ایسنا، سیدجلال موسوی در گفت‌وگو با ایسنا، ضمن تشریح مهم‌ترین دغدغه‌های فعلی کامیون‌داران اظهار کرد: موضوع بیمه تأمین اجتماعی یکی از مشکلات جدی ماست.

وی افزود: زمانی که آقای احمدی‌نژاد آمد و هدفمندی گازوئیل و اجرای طرح سوخت را مطرح کرد، حدود ۴۰۰۰ نفر بودیم که در سالن اجتماعات وزارت کشور حضور داشتیم. ایشان وعده‌های زیادی به ما دادند که متأسفانه هیچ‌کدام عملی نشد، به جز یک مورد آن هم اینکه ۵۰ درصد سهم بیمه ما از محل سوخت تأمین شود. یعنی قرار بود ما ۱۳.۵ درصد را پرداخت کنیم و ۱۳.۵ درصد دیگر از آن محل پرداخت شود.

موسوی ادامه داد: در این چند سال این مبلغ از سوی دولت به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت نشد و بدهی سنگینی ایجاد شد. بعد از آن با سازمان راهداری کنار آمدند و مشخص شد پولی که باید از دولت بگیرند نمی‌توانند تأمین کنند. در نهایت گفتند ابتدا چهار درصد و بعد از اعتراض ما ۲.۵ درصد از محل حمل بار جاده‌ای دریافت شود.

وی گفت: در بخش مسافری، یک حسن وجود دارد و آن این است که وقتی مسافر سوار ماشین می‌شود، چهار درصد را همان‌جا و به صورت نقدی در بلیت دریافت می‌کنند. اما برای بخش بار گفتند ۲.۵ درصد را از روی بارنامه می‌گیریم.

نایب‌رئیس کانون کامیون‌داران کشور افزود: ابتدا نسبت به همان چهار درصد اعتراض کردیم و بعد نسبت به ۲.۵ درصد هم اعتراض داشتیم اما به نتیجه‌ای نرسیدیم و در نهایت گفتیم اگر قرار است این مبلغ از ما گرفته شود باید سهم بیمه ما نیز متناسب با آن اصلاح شود. امروز یک کارگر ۲۷ درصد سهم بیمه می‌دهد و سه درصد هم مربوط به بازنشستگی است. از آن ۲۷ درصد، هفت درصد را کارفرما و ۲۰ درصد را کارگر پرداخت می‌کند. خواسته ما این بود که ۲.۵ درصد را هم در کنار سهم ۲۰ درصدی کارفرما حساب کنند تا رانندگان دیگر ۱۳.۵ درصد را پرداخت نکنند و سهم ما هفت درصد باشد، اما همین را هم قبول نکردند.

موسوی تأکید کرد: در حال حاضر سر همین موضوع چالش داریم و مسئله‌ای است که خیلی بیشتر از این اعداد و ارقام برای رانندگان هزینه ایجاد می‌کند. این ۲۲.۵ درصد در مجموع حتی بیشتر از ۲۰ درصد می‌شود. همچنین رانندگان جدیدالورود حتی همان سهم ۱۳.۵ درصدی مربوط به بیمه را هم ندارند.

شرکت‌های بزرگ مقیاس مشکل اصلی رانندگان هستند

او در ادامه با بیان اینکه یکی دیگر از مشکلات اساسی ما شرکت‌های بزرگ مقیاس هستند، گفت: شرکت‌های بزرگ‌مقیاس و ترابرنت نه تنها رانندگان، بلکه شرکت‌های حمل‌ونقل را هم از بین می‌برند. بعد کسی که اصلاً رشته‌ و تخصصش این نیست وارد این حوزه می‌شود و دخالت می‌کند. 

نایب‌رئیس کانون کامیون‌داران کشور افزود: یک‌سری شرکت‌های بزرگ‌مقیاس ایجاد شده‌اند که البته سرچشمه آن از سازمان‌ راهداری بوده و مجوز آنها را داده است. ابتدا گفتند اینها شرکت‌های توانمند و بزرگ‌مقیاس باشند تا اگر زمانی کشور در یک شرایط خاص و بحرانی قرار گرفت، بتوانند بار را حمل کنند و اگر  کمبود خودرو داشتیم این شرکت‌ها وارد میدان شوند.

موسوی تصریح کرد: در صورتی که چنین اتفاقی نیفتاده است. در همین جنگ ۱۲ روزه و جنگ ۴۰ روزه، بخش عمده مواد اصلی و مصرفی زندگی مردم از طریق بخش جاده‌ای خود مالک حمل شد. بیشتر اقلام اساسی با کمپرسی حمل می‌شود که شرکت‌های بزرگ مقیاس کمپرسی به تعداد مورد نیاز ندارند.

وی با اشاره به اینکه این شرکت‌ها از راننده، کمیسیون زیاد می‌گیرند و کرایه را پایین تعیین می‌کنند، گفت: اخیرا رییس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس در این خصوص صحبت‌هایی داشته‌اند. اما مساله اینجاست که اجازه نمی‌دهند یک نفر که تخصص دارد در مقابل ایشان بنشیند و مناظره کند. ایشان در تلویزیون صحبت می‌کند و کسی هم نیست جوابش را بدهد. هرچه دلش می‌خواهد می‌گوید و می‌رود. آن مجری هم اطلاع و سررشته‌ای از این موضوع ندارد. ایشان همچنین مطرح کردند که آمده‌اند جلوی " یک سر خالی" را بگیرند. حالا حرف ما این است که  شما برای "یک سر خالی" سند بیاورید.

این مقام صنفی افزود: یک راننده که مثلاً از تبریز، ارومیه یا قزوین بار می‌زند و به ریمدان یا حتی چابهار می‌رود، چطور باید تضمین کند که از مقصد هم برای او بار تهیه شود؟ حتی در چابهار هم این شرکت‌ها نمی‌توانند چنین کاری را انجام دهند.

وی تصریح کرد: شما چطور می‌گویید یک سر خالی را حل کرده‌اید؟ این‌طور شعار ندهید. کدام یک سر خالی را شما حل کرده‌اید؟ سند بیاورید، ما هم سند می‌آوریم. اگر من از قزوین بار زدم برای رشت آنها باید که از رشت هم برای من بار تهیه کنند. این یعنی برداشتن یک سر خالی. 

این مقام مسئول با اشاره به وضعیت شرکت‌های بزرگ‌مقیاس اظهار کرد: در حال حاضر شرکت‌های بزرگ‌مقیاس برای رانندگان و شرکت‌ها تبدیل به یک غده سرطانی شده‌اند. اگر یک راننده تصادف کند و ماشینش چپ کند برای پیگیری کارهایش نمی داند با چه کسی طرف است و به همین دلیل دچار سردرگمی می‌شود. 

به گفته وی، زمانی که راننده بار می‌گیرد شرکت حمل و نقل کل مدارک راننده را بررسی می‌کند که راننده مورد تایید باشد و اگر کرایه نیز دیرتر پرداخت شود سازمان راهداری طی چندساعت جلوی فعالیت شرکت را خواهد گرفت ولی چرا این اتفاق برای بزرگ مقیاس‌ها نمی افتد. یعنی نه مدارک را بررسی می کنند و نه اینکه اگر کرایه‌ها را دیر پرداخت کنند کسی پیگیر آنها می شود. چرا سازمان راهداری پیگیر کار آنها نیست؟

هیچ نظارتی بر رانندگان شرکت‌های بزرگ مقیاس نیست

وی افزود: شرکت‌های بزرگ مقیاس کرایه راننده را پرداخت نمی‌کنند و کسی هم پاسخگو نیست. طبق قانون، زمانی که یک بار می گیریم مدیر فنی باید ابتدا بیاید و ماشین را نظارت کند. اینکه آیا لاستیک‌ها مناسب این بار هستند، آیا لاستیک‌ها سالم هستند، آیا بخاری ماشین کار می‌کند، کولر کار می‌کند و تجهیزات آتش‌نشانی و سایر موارد ایمنی وجود دارد یا خیر. اما هیچ‌کدام از این نظارت‌ها به شکل درست برای آنها انجام نمی‌شود.

این مقام صنفی با اشاره به سابقه طرح این موضوع در جلسات صنفی اظهار کرد: این شرکت‌ها بسیار بزرگ شده‌اند. لابی‌گری آنها بسیار زیاد است. لذا وقتی شما مسئولی وارد این قضیه می‌شود این موضوع منطقی نیست؟

وی ادامه داد: رییس سازمان راهداری طی نامه‌ای پیگیری کرد که این شرکت‌ها نتوانند در حوزه‌هایی که اعلام بار وجود دارد یا در مسیرهای خیلی دور بار صادر کنند اما در زمان کوتاهی حکم ابطال نامه گرفته شد.

موسوی در پاسخ به این سوال که چرا با وجود عدم پیگیری برخی مطالبات هنوز رانندگان با آنها همکاری می‌کنند؟ گفت: وقتی بار کم است و راننده قسط دارد و هشت - ۹ روز ماشین خوابیده‌ و بار نیست، آن را قبول می‌کند. برای مثال در مورد بندرعباس، مثلاً کرایه ۶۰ میلیون تومان است و این شرکت ۴۵ میلیون تومان می‌زند. راننده هم وقتی ۱۰ روز  ماشینش خوابیده‌ و قسط و هزینه دارد مجبور می‌شود قبول کند.

وی در پاسخ به اینکه آیا رانندگان به دلیل شرایط موجود و ناچاری وارد این شرکت‌ها می‌شوند، گفت: دقیقاً همین است. البته خیلی از رانندگان هم این شرایط را قبول نمی‌کنند.

نایب‌رئیس کانون کامیون‌داران کشور در ادامه گفت: در حال حاضر بزرگ‌ترین چالشی که ما داریم، فقط شرکت‌های بزرگ‌مقیاس و ترابرنت  است. وقتی ترابرنت ابتدا تشکیل شد، قرار نبود از راننده پول بگیرد. آمدند گفتند سهم خودشان را از صاحب کالا می‌گیرند. اما الان آمده‌اند آموزش می‌دهند و در زیرزمین خانه‌شان بارنامه صادر می‌کنند و حواله بار می‌دهند.حالا  اگر صاحب کالایی که طمع کند به خاطر اینکه سه میلیون، پنج میلیون یا هفت میلیون کرایه کمتری بدهد، اگر بارش زمین بخورد، بیچاره می‌شود. شما از یک جایی که شرکت حمل‌ونقل بوده و دفترش مشخص است و  همه اطلاعات و امکانات آن را در اختیار دارید آن را رها کرده‌اید.

وی گفت: مثلا از کرمانشاه  و ایرانشهر برای سایر نقاط کشور بارنامه صادر می‌کنند و هیچکس هم پاسخگو نیست. این چه استدلالی است؟ چه منطقی دارد؟ سازمان چرا جلوی این کار را نمی‌گیرید؟ 

موسوی بیان کرد: اخیرا رییس سازمان راهداری مصاحبه‌ای داشتند. استنباط من از صحبت‌های ایشان این بود که گفتند هر شرکت بزرگ‌مقیاس باید هزار دستگاه ماشین داشته باشد که غالباً هم ندارند. اینها چه تعداد ماشین دارند؟ ۱۰۰ دستگاه هم ندارند. خیلی از این شرکت‌ها قبلا شرکت‌های حمل‌ونقل کوچک و بخش خصوصی بودند و بعد آمدند مجوز بزرگ‌مقیاس گرفتند. قرار بود اینها شش دستگاه ماشین ملکی داشته باشند که همان شش دستگاه ملکی را هم نداشتند. بعد شرایط را آسان کردند.

نیازی به این تعداد شرکت حمل‌ونقل نداریم

نایب رییس کانون کامیونداران عنوان کرد: چرا این‌قدر شرکت حمل‌ونقل تأسیس می‌شود؟ ما نیازی به این تعداد شرکت نداریم. اصلاً فرض کنید خیلی هم بار داشته باشیم. امیدواریم همین فردا صلح شود، همه کارخانه‌ها فعال شوند و مواد اولیه هم وارد کشور شود ما این همه شرکت حمل‌ونقل را می‌خواهیم چه کار کنیم؟یک زمانی بندرعباس چهار یا پنج شرکت حمل‌ونقل داشت. الان نزدیک ۲۰۰ شرکت حمل‌ونقل دارد. این تعداد شرکت قرار است چه کاری انجام دهند؟

وی بیان کرد: راننده‌های کشور ما به قدری نسبت به این نظام و این آب و خاک عرق دارند و به قدری غیرتمند هستند که این را بارها ثابت کرده‌اند. ببینید در سال ۱۳۶۲ در آذرماه، به فرمان امام چه حماسه‌ای آفریدند. در جنگ تحمیلی، چقدر از راننده‌ها با ماشین‌هایشان به شهادت رسیدند و از بین رفتند. در حوادث غیرمترقبه و در دوران کرونا، با تمام احترامی که برای پرستاران و پزشکان قائل هستم، ما در رأس هرم بودیم. اگر ما نبودیم و تجهیزات پزشکی را به دست آنها نمی‌رسید. در جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان هم ببینید چقدر راننده‌ها در آن شرایط سخت، زیر بمباران و توپ و تانک بار جابه‌جا کردند. در کنار پادگان اصفهان، یکسره آنجا را می‌کوبیدند، اما راننده‌ها بار می‌آوردند. همین الان، هر ساعتی اگر رهبری، نیروهای لشکری و کشوری و مسئولان اراده کنند، راننده‌ها پیشگام هستند. ما این را ثابت کرده‌ایم ولی به ما رسیدگی نمی‌کنند.