مواد اولیهای که سال گذشته خریداری شده بود، اکنون با افزایش قیمت قابل توجهی مواجه شده و هزینه تولید را بهشدت افزایش داده است.
او با اشاره به وابستگی این صنعت به ورقهای فولادی افزود: اگرچه آسیب دیدن بخشی از ظرفیت تولید فولاد کشور میتواند بر بازار اثرگذار باشد، اما افزایش قیمتهایی در حدود ۱۵۰ درصد، بدون وجود سازوکار شفاف و نظارت مؤثر، قابل توجیه نیست.
این فعال صنعتی، نوسانات نرخ ارز را از دیگر مشکلات اصلی تولیدکنندگان عنوان کرد و گفت: دولت باید شرایطی را فراهم کند که بازار ارز از ثبات برخوردار باشد، اما نرخ ارز از سال گذشته تاکنون افزایش یافته است.
این افزایش نهتنها هزینه کالاهای وارداتی، بلکه هزینه تمامشده تولید را نیز با ضریبی بالاتر افزایش داده است.
زهرهوندی توضیح داد: بخشی از تجهیزات مورد استفاده در صنعت آسانسور، از جمله موتور، کابین و برخی قطعات تخصصی، وارداتی هستند و به همین دلیل مستقیم از نوسانات ارزی تأثیر میپذیرند.
در چنین شرایطی، امکان قیمتگذاری یا حتی پیشبینی قیمت برای آینده نزدیک نیز از بین رفته است.
اعتبار بسیاری از قیمتهای اعلامشده حداکثر ۲۴ تا ۴۸ ساعت است .
او همچنین به افزایش دستمزدها در ابتدای سال اشاره کرد و گفت: رشد هزینههای نیروی کار در شرایطی اتفاق افتاده که بازار با رکود مواجه است و چشمانداز روشنی برای رشد اقتصادی وجود ندارد.
پیامدهای جنگ و نااطمینانیهای ناشی از آن نیز بر فضای کسبوکار سایه انداخته و در نتیجه، بسیاری از بنگاهها توان حفظ سطح اشتغال گذشته را ندارند.
رئیس سندیکای صنایع آسانسور و پله برقی ایران در ادامه به انتقاد از نحوه محاسبه مالیات اشاره کرد و افزود: با وجود آنکه از اسفند سال گذشته تا پایان تعطیلات نوروز و همچنین در دوره جنگ، بسیاری از واحدهای تولیدی در عمل امکان فعالیت عادی نداشتند و ساعات کاری بهشدت کاهش یافته بود، مالیات عملکرد همچنان بر مبنای فعالیت کامل در طول ۳۶۵ روز سال محاسبه شده است.
او با اشاره به کاهش صدور پروانههای ساختمانی نیز عنوان کرد: آمار سال گذشته نشاندهنده افت قابل توجه ساختوساز بود و اگرچه هنوز آمار رسمی امسال منتشر نشده است، اما شواهد و اطلاعات موجود نشان میدهد که روند رکودی همچنان ادامه دارد.
صنعت آسانسور نهتنها رشد مثبتی را تجربه نکرده، بلکه حتی حفظ سطح فعالیت سال گذشته نیز برای بسیاری از فعالان این حوزه امکانپذیر نبوده است.
