او گفت: دولت در کنار این شرایط سهمیهای را پیشبینی کرد تا هنگام دریافت ارز بتوانیم از آن استفاده کنیم و قرار بود روند دریافت آن ساده و بدون تشریفات پیچیده باشد، چون واحدهای تولیدی فرصت زیادی ندارند.
نقیب افزود: اما در عمل وقتی ثبت سفارش انجام میشود، تخصیص ارز زمان بسیار طولانی میبرد و به دلیل مشکلات میان بانک مرکزی و وزارت صنعت، معدن و تجارت معمولا ابلاغها به موقع انجام نمیشود. تا زمانی هم که این ابلاغ صورت نگیرد، امکان استفاده از تسهیلات وجود ندارد.
این عضو هیات نمایندگان اتاق ایران ادامه داد: بسیاری از شرکتهای تولیدی نگرانند اگر سهمیه ارزی خود را دریافت نکنند، سال آینده با کمبود مواد اولیه مواجه شوند. بنابراین هم باید سهمیه ارز تخصیص یابد و هم دولت سریعتر منابع بسته ۷۰۰ همتی را در اختیار بانکها قرار دهد.
او گفت: انتظار این بود که بانکها این منابع را به صورت تسهیل شده در اختیار تولیدکننده بگذارند، نه با همان سازوکار سخت ضمانتنامهها و مدارک متعدد که عملا دریافت تسهیلات را غیرممکن میکند.
نقیب درباره توزیع این منابع نیز اظهار کرد: تصور عمومی این است که چنین بستههایی بیشتر به بنگاههای بزرگ یا شرکتهایی که ارتباطات قویتری دارند میرسد و بنگاههای کوچک و متوسط که فلسفه اصلی این سیاستها هستند نادیده گرفته میشوند.
او افزود: من آمار دقیقی ندارم چه بنگاهی استفاده کرده، اما طبیعی است بنگاههای بزرگ به دلیل اعتبار بیشتر راحتتر تأمین مالی میشوند. اگر واحدهای کوچک و متوسط نتوانند از این تسهیلات استفاده کنند، قطعا با مشکل جدی تولید و حتی توقف فعالیت مواجه خواهند شد.