به گزارش اقتصادنگار، امین صفری ، با اشاره به چالشهای تامین مواد تصریح کرد: به رغم شناسایی و معرفی معادن زیرزمینی طی دهههای گذشته، کشورمان نتوانسته است از این موهبت استفاده کند.
وی تاکید کرد: چرخه مصرف فولاد و تبدیل شدن به قراضه حدود ۳۰ تا ۳۵ سال است و با توجه به رشد تولید و مصرف فولاد در کشور طی ۳۰ سال گذشته، قراضه به مرور در کشور طی سالهای آتی افزایش خواهد یافت. از این رو افزایش بهرهگیری از قراضه با تغییر روشهای بهرهبرداری در سالهای آتی، یکی از راههای تأمین کسری خوراک است.
مدیرعامل آهن و فولاد ارفع، بر استفاده از ذخایر زیرزمینی بزرگمقیاس تاکید و تصریح کرد:در شرایطی که کشورمان ذخایر قابل توجه سنگ آهن به صورت زیرزمینی دارد، اما به دلایلی معادن این بخش مورد توجه کارشناسان ما قرار نگرفته است.
به گفته وی، حدود ۱۵ سال از کشف پتانسیلهای با ذخیره بالا در استان یزد گذشته، اما به دلایل مختلف از جمله تکمیل اکتشافات، طراحی و تأمین ماشینآلات زیرزمینی و ریسکهای آن، سبب شده این نوع معادن در اولویت بهرهبرداری قرار نگیرند.
صفری به تحولات جهانی در این حوزه اشاره و تاکید کرد: از اواخر قرن هجدهم، معادن زیرزمینی بزرگمقیاس در دنیا مورد توجه بوده و به بهرهبرداری رسیدهاند.
وی، نقش ایمیدرو در فعالسازی معادن زیرزمینی را برجسته و تعیینکننده خواند و گفت: اکنون نیاز است که این سازمان حاکمیتی با توجه به محدودههایی که در اختیار دارد، معادن زیرزمینی را فعال سازد.
مدیرعامل آهن و فولاد ارفع، حضور در معادن فراسرزمینی را نیاز توسعه فولاد ایران دانست و افزود: کشورهای دوست و همسایه از جمله قزاقستان و ارمنستان دارای معادن سنگ آهن هستند و شرایط مناسبی برای همکاری با شرکتهای ایرانی دارند.
وی ادامه داد: حتی معادنی در آفریقا وجود دارد که میتوان با توجه به وجود انگیزه و نیز روابط حسنه، وارد مشارکت با آنان و سرمایهگذاری برای تأمین خوراک زنجیره فولاد ایران شد.
صفری گفت: وجود قوانین و مقررات شفاف و حمایتی برای سرمایهگذاری در معادن خارجی در این حوزه، نقش ویژهای در تأمین مواد اولیه در کشور خواهد داشت.
مدیرعامل شرکت آهن و فولاد ارفع در بخش دیگری از سخنانش به نبود تعریفی مشخص از ماده خام اشاره وتصریح کرد: اقتصاد و مزیتهای هر کشور تعیین میکند که کجای زنجیره، بهینهترین حالت برای تولید است. برای مثال، معادنی در برزیل و استرالیا چندین برابر معادن بزرگ ایران، سنگ آهن تولید و در نهایت به چین صادر میکنند؛ در شرایطی که این دو کشور جایگاه چندانی در تولید فولاد ندارند.
وی گفت: توسعه نامتوازن در زنجیره، همچون توسعه واحدهای آهن اسفنجی و تولید زیر ظرفیت کارخانههای فولادسازی، مشکلاتی در تأمین خوراک زنجیره ایجاد کرده است.
به گفته صفری، در برخی موارد، وجود قوانین و دستورالعملهای متضاد برای این توسعه بخش، سردرگمی ایجاد کرده است.
مدیرعامل فولاد ارفع ، تشکیل کنسرسیومهای معدنی را نمونه موفقی برای توسعه زنجیره معدن و صنایع معدنی بیان کرد و گفت: کنسرسیومها در معادنی از جمله مهدیآباد در یزد و جانجا در سیستان و بلوچستان، توانستهاند تحول قابل توجهی در مناطق کمبرخوردار ایجاد کنند.
صفری درباره موضوع عرضه ارز زنجیره فولاد در تالار دوم بورس کالا گفت: این امر اگرچه در نگاه نخست منافعی برای فولادسازان دارد، اما نیاز به سیاستی است تا بعدها دچار چندگانگی در قیمتگذاری نشویم. از این رو، به نظر میرسد قیمتگذاری نرخ ارز صادراتی بهتر است به صورت شناور تعیین شود.
وی افزود: سالهاست که صنعت فولاد از نبود آمار دقیق رنج میبرد؛ به طوری که برخی همچنان به بیان نرخ سوخت و مواد اولیه ارزان اشاره میکنند، در حالی که طی این مدت تولید زنجیره معدن و صنایع معدنی با هزینههای بسیار در این بخشها همراه شده است.
مدیر عامل ارفع ، ادامه داد: افزایش چند برابری هزینه برق و گاز، فشار مضاعفی به تولید وارد کرده است.
صفری افزود: نبود قیمتگذاری صحیح برای خرید ارز سبب شده صادرات از صرفه اقتصادی خارج شود و تنها واسطهها با استفاده از برخی حفرههای قانونی بتوانند از این شرایط نفع ببرند.
مدیرعامل آهن و فولاد ارفع خاطرنشان کرد: سود و منافعی که سالهای دور از فرایند تولید مواد معدنی و صنایع معدنی به دست آمده بود، در حوزههای زیرساخت سرمایهگذاری شده است.
صفری توسعه بیضابطه را مورد اشاره قرار داد و گفت: برای طرحهای غیراقتصادی، نیاز به نهادی داریم که آنها را بازبینی و مثلاً پروژههای زیر ۲۰ درصد را تعیین تکلیف کند.
وی تاکید کرد: این مجموعه اقدامات میتواند بخشی از چالش تامین مواد اولیه را مدیریت کند و مانع از بروز بحران در آینده شود.
