دیپلماسی اقتصادی زمانی معنا پیدا میکند که دولت بهطور عملی پشت بخش خصوصی در صنعت فولاد بایستد و برای پیشبرد پروژههای صادراتی و سرمایهگذاری، از تمام ظرفیت سیاسی و اجراییاش استفاده کند. موضوعی که معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه کشورمان بر این باور است رویکرد صنعت محوری در این وزارتخانه بهطور جدی در حال پیگیری است.
فولاد، ابزار راهبردی
به گزارش « اقتصاد نگار » آینده صنعت همچون صنعت فولاد، شباهتی به گذشته ندارد. جهان در حال عبور از نظم اقتصادی نسبتاً پایدار دهه گذشته است؛ در این چهارچوب، فولاد صرفاً کالای اقتصادی نیست، بلکه ابزار راهبردی در مناسبات بینالمللی است؛ ابزاری برای اعمال قدرت صنعتی، نفوذ سیاسی و از سوی دیگر، عاملی برای تابآوری کشورها در برابر فشارهای خارجی.
چین، هند و آفریقا سه محور کلیدی آینده صنعت فولاد ایران هستند. چین بهعنوان بزرگترین مصرفکننده فولاد جهان و بازیگر اصلی زنجیرههای تأمین، هند با بازار روبهرشد و سیاستهای صنعتی اثرگذار، و آفریقا بهعنوان هم بازار مصرف و هم شریک بالقوه سرمایهگذاری. چین، هند و آفریقا از جمله مناطقیاند که میتوانند نقش تعیینکنندهای در توسعه صادرات و سرمایهگذاری فولاد ایران داشته باشند.
حمید قنبری، معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه در اینباره بر ضرورت گسترش همکاری میان وزارت امور خارجه و مجموعههایی مانند گروه فولاد مبارکه تاکید کرد و گفته است، آینده صنعت فولاد ایران در گرو پیوند واقعی سیاست خارجی با اقتصاد تولیدمحور و نگاه راهبردی به تحولات جهانی است.
