آتش در انبار استراتژیک؛ ضربه به امنیت غذایی از دل اسکله

به گزارش اقتصادنگار -در سحرگاه یکی از روزهای داغ بندرعباس، آتشی شعله‌ور شد که شعاع خسارت آن تنها به فولاد و سیمان محدود نماند، بلکه به اعماق سفره مردم ایران نفوذ کرد. انفجار در اسکله شهید رجایی، که قلب تپنده واردات کالاهای اساسی کشور محسوب می‌شود، بخش قابل توجهی از ذخایر استراتژیک برنج کشور را به کام نابودی کشاند.
به گزارش «اقتصادنگار» و بر اساس اعلام رسمی انجمن واردکنندگان برنج، بین ۳۰۰ تا ۳۵۰ کانتینر حاوی برنج‌های وارداتی در این حادثه دچار آسیب جدی شده‌اند. با در نظر گرفتن ظرفیت میانگین ۲۴ تا ۲۵ تن برای هر کانتینر، حجم تخریبی که این انفجار بر پیکره امنیت غذایی کشور وارد کرده، معادل ۸ تا ۸.۷ هزار تن برنج تخمین زده می‌شود.
آمار تحلیلی از خسارت وارده
| تعداد کانتینرهای آسیب‌دیده: ۳۰۰ تا ۳۵۰ عدد |
| ظرفیت هر کانتینر: ۲۴ تا ۲۵ تن |
| مجموع تخمین وزنی آسیب: بین ۷۲۰۰ تا ۸۷۵۰ تن برنج |
| سهم بندر شهید رجایی از واردات برنج کشور: بیش از ۶۰٪ |
سفره‌ای که سبُک‌تر شد
این میزان از خسارت، صرفاً مربوط به واردکنندگانی است که عضو این انجمن‌اند. آمار واردات برنج کشور گسترده‌تر از اعضای یک تشکل است، و با در نظر گرفتن سهم دیگر بازیگران تجاری در این بندر، احتمال می‌رود حجم کل برنج آسیب‌دیده از مرز ۹ هزار تن نیز عبور کند. این رقم نه‌تنها از نظر عددی بلکه به‌واسطه‌ی نقش مستقیم آن در تنظیم بازار کالاهای اساسی و کنترل قیمت‌ها در بازار مصرف‌کننده، نگران‌کننده است.
مرکز ثقل واردات زیر ضربه
اسکله شهید رجایی، با سهمی بیش از ۶۰ درصدی از واردات برنج به کشور، یک گلوگاه حیاتی در زنجیره تأمین غذا به شمار می‌رود. آسیبی در این سطح به زیرساخت‌های لجستیکی و انبارش کالاهای اساسی، نه‌تنها در کوتاه‌مدت به افزایش فشار بر قیمت‌ها منجر خواهد شد، بلکه ریسک‌های بلندمدت در زمینه ذخایر استراتژیک را نیز تقویت می‌کند.
پیامدهای پیش‌رو؛ زنگ خطر برای تاب‌آوری اقتصادی
آمار منتشرشده از این حادثه، یک پیام روشن دارد: تاب‌آوری اقتصادی کشور در برابر شوک‌های لجستیکی و بحران‌های زیرساختی پایین است. تکرار چنین رخدادهایی بدون تمهیدات بیمه‌ای، پدافند غیرعامل و تعدد مسیرهای وارداتی می‌تواند به چالشی جدی در تأمین کالاهای اساسی بدل شود.
در دورنمایی که همزمان با افزایش وابستگی به واردات برنج و سایر اقلام خوراکی ترسیم می‌شود، بحران‌هایی از این دست، نشان می‌دهد که امنیت غذایی کشور تنها با آمار ذخایر سنجیده نمی‌شود، بلکه کیفیت زیرساخت‌ها، تنوع مبادی وارداتی، و سرعت واکنش به بحران نیز معیاری مهم‌تر برای سنجش قدرت اقتصادی ملی است.