اقتصادنگار – پس از یک دوره نوسان قابلتوجه در ماه نوامبر، بازار جهانی سنگآهن در آستانه دسامبر وارد مرحلهای از تثبیت تدریجی شده است؛ مرحلهای که میتواند سرنوشت قیمتها در کوتاهمدت را رقم بزند. این روند، بازتابی از حساسیت تاریخی بازار سنگآهن نسبت به چرخههای مصرف فولاد در چین و پویایی عرضه جهانی است.
رفتار قیمتی و عوامل بنیادین بازار در نوامبر ۲۰۲۵
در ماه گذشته، قیمت قراردادهای آتی سنگآهن در بورس دالیان و سنگاپور، اگرچه دامنه نوسان وسیعی را تجربه کردند، در پایان به سطحی اندکی بالاتر از میانگین اکتبر بازگشتند. قیمتها در محدوده ۱۰۶ تا ۱۱۳ دلار در هر تن حرکت کردند؛ محدودهای که نشاندهنده مقاومت نسبی بازار در برابر افت بیشتر بود.
فشار تقاضای ضعیف در چین، موجودی بالا در بنادر و توسعه پروژههای جدید استخراج، از جمله پروژه سیماندو در گینه، موجب شدند شاخص عرضه-تقاضا در طی ماه همچنان متمایل به مازاد تولید باقی بماند. با این حال، نشانههای اولیه از سیاستهای حمایتی دولت چین، از جمله تسهیل اعتبارات زیرساختی، مانع از سقوط بیشتر قیمت شد.
رفتار سرمایهگذاران و انتظارات قیمتی
در نیمه دوم نوامبر، معاملهگران بازارهای آتی به تدریج بر روی سناریوی تعادل قیمتی تمرکز کردند. عدم کاهش محسوس تولید فولاد در چین و کاهش محدودیتهای زیستمحیطی موجب شد حجم معاملات افزایش یابد و از انباشت بیشتر موجودی سنگآهن جلوگیری شود. این عوامل در مجموع احساس “ثبات شکننده” را در بازار تقویت کردند؛ احساسی که معمولاً پیش از چرخه زمستانی تقاضا در چین مشاهده میشود.
چشمانداز دسامبر ۲۰۲۵؛ احتمال حرکت در محدوده ۱۱۰ تا ۱۱۵ دلار
دادههای مالی و شرایط بنیادی فعلی نشان میدهند که در ماه پایانی سال، سنگآهن احتمالاً در محدوده ۱۱۰ تا ۱۱۵ دلار بر تن نوسان خواهد کرد. این سطح قیمتی حاصل تلاقی چند نیروی اقتصادی است:
- تقاضا: کاهش فصلی مصرف فولاد و تعطیلات زمستانی کارخانهها در چین، همچنان عامل فشار بر تقاضای فیزیکی باقی خواهد ماند.
- عرضه: رشد تدریجی تولید در پروژههای آفریقایی و استرالیایی، از جمله Rio Tinto، احتمالاً تعادل عرضه را حفظ کرده و از جهش شدید قیمت جلوگیری میکند.
- سیاستهای حمایتی: هرگونه علائم جدید از سیاستهای محرک در چین، بهویژه در بخش ساختوساز، میتواند قیمتها را تا حدی بالا نگه دارد؛ هرچند اثر موقتی خواهند داشت.
بازار در آستانه دسامبر ۲۰۲۵، میان دو نیرو در نوسان است: از یکسو، ضعف فصلی تقاضا و از سوی دیگر، امید به سیاستهای اعتباری چین. این وضعیت، مشابه آنچه در زمستانهای گذشته دیده شده، احتمال حفظ قیمتها در باند محدود ۱۰۸ تا ۱۱۵ دلار را تقویت میکند. به بیان دیگر، بازار وارد دورهای از «ثبات با ریسک نزولی ملایم» شده است؛ نه سقوط شدید در انتظار است و نه جهش قابل توجه، مگر آنکه دادههای بخش ساختوساز چین برخلاف انتظار عمل کنند.
