به گزارش اقتصادنگار، امیر حسین جلالی نیز در همایش «تابآوری صنعت قطعهسازی خودرو» با اشاره به سابقه فعالیت انجمن تهران تصریح کرد: «چهار سال پیش انجمن ما فقط روی کاغذ وجود داشت، اما امروز با تلاش و همراهی اعضا، به مرحلهای رسیدهایم که انتخابات، مجامع و همایش های تخصصی بهطور منظم برگزار میشود.»
وی با اشاره به اینکه تا میانه سال ۱۴۰۲ شرایط تولید قابل مدیریت بود، افزود: «اما از اواخر سال گذشته و همزمان با تغییرات در سیاستهای ارزی، ورق برگشت. از این پس، تولیدکننده قطعه باید از دو خودروساز تأییدیه بگیرد تا ارز تخصیص یابد! نتیجه این سیاست؟کاهش ۳۰ درصدی تولید در بسیاری از واحدها.»
تخصیص ارزی یا بلاتکلیفی زنجیره تولید؟
جلالی به جزییات اختلال در روند واردات نیز پرداخت و گفت: «ارز در روزهای پایانی سال مانند ۲۶ اسفند تخصیص داده میشود، اما با تعطیلات نوروز زمان از دست میرود. بعد از آن باید ریال تامین کنیم، ثبت سفارش انجام دهیم، دنبال بارنامه باشیم؛ آن هم با هزار مانع. در عمل تولید میخوابد.»
وی افزود: «ما هنوز نمیدانیم ارز بر چه مبنایی توزیع میشود. بعضی روزها، جمعه در شهرهای مختلف، ۳۰ تا ۲۰۰ نفر صف میکشند تا وضعیت تخصیص ارز خود را پیگیری کنند. این یعنی بینظمی کامل.»
فشار روانی از رسانهها، نه دولت
نایب رئیس انجمن تهران با انتقاد از برخی فضاسازیها علیه تولید داخلی، تصریح کرد: «جوری وانمود شده که انگار ما مانع واردات خودرو هستیم. درحالیکه واردکنندهها خودرو را با قیمت ۲۰ تا ۲۵ هزار دلار وارد و دو برابر در ایران میفروشند. این خودروها نه در دسترس مردماند و نه جایگزین تولید داخلی. اما انتقادات متوجه ماست؛ نه آنها.»
فقط دو ماه دیگر فرصت داریم
وی هشدار داد: «در حال حاضر فقط برای یک تا دو ماه آینده قطعه داریم. دلیل اصلی آن، ناتوانی در تأمین ارز و سرمایه در گردش است. این زنگ خطر برای کل صنعت است؛ نه فقط برای ما.»
چرا نهادهها آزادند اما خودرو نه؟
جلالی درباره سیاست قیمتگذاری دستوری هم خاطرنشان کرد: «زمانیکه پتروشیمیها و فولادیها هر روز قیمت جدید میدهند، چرا قیمت خودرو باید ثابت بماند؟ این معادله غیرمنطقی است. اگر نهادهها آزاد شدهاند، خودرو هم باید با قیمت واقعی عرضه شود. ما حتی با ارز آزاد هم حاضریم کار کنیم، فقط تکلیفمان روشن باشد.»
هشدارهایی که شنیده نشد
وی با اشاره به پیگیریهای بیپاسخ انجمن خاطرنشان کرد: «ما بارها نامه زدهایم، جلسات گذاشتهایم، هشدار دادهایم. از نرخ بهرههای بالا گرفته تا مشکلات بانکی و ناترازی زنجیره تولید اما پاسخی نگرفتیم. اکنون قطعهسازان یکییکی نیرو کم میکنند و این سقوط تدریجی، اگر مهار نشود، جبرانناپذیر خواهد بود.»
