نبردی میان امید و واقعیت در هفته‌ای پرتنش

اقتصادنگار – بورس تهران در هفته‌ای که گذشت، میان فشارهای سیاسی، کمبود نقدینگی و امیدهای شکننده، تلاش کرد از مسیر سقوط فاصله بگیرد. نمادهای گروه خودرو، پالایش و سهم‌های اهرمی به‌عنوان فرماندهان این تلاش، بار دیگر نقش ناجی بازار را ایفا کردند. اما شاخص کل دیگر آینه تمام‌نمای بازار نیست و تنها با بررسی رفتار حقیقی‌های بازار و ارزش معاملات می‌توان به واقعیت موجود پی برد.
بازار تحت فشار نمادهای منفی، هر جرقه مثبت را چون روزنه‌ای در تاریکی دید و امید به تثبیت و رشد را زنده نگه داشت. سهامداران، خسته از زیان‌های پی‌درپی، حالا با احتیاط بیشتری به معاملات نزدیک می‌شوند. حجم معاملات به‌طور اندکی افزایش یافته و صندوق‌های تثبیت و حقوقی‌ها با تزریق منابع سعی در جلوگیری از ریزش بیشتر دارند.
نقدینگی نقطه کلیدی این بازار است؛ عاملی که همچون کمبود اکسیژن، نفس بازار را گرفته است. بازار هنوز در مرحله جلوگیری از ریزش است و برای رشد پایدار نیازمند منابع مالی مستمر و قابل اتکا است. تمرکز سیاست‌گذاران بر گروه‌های خودرو و اهرمی و همچنین انتشار اخبار مثبت و تزریق نقدینگی، تنها راه عبور از بحران فعلی به شمار می‌آید.
افزون بر این، رشد نرخ دلار به‌رغم گذشته دیگر نتوانسته بازار را نجات دهد، چرا که این رشد بیشتر ریشه سیاسی دارد و با سیاست‌های سرکوب ارزی دولت هم‌راستا نیست. همچنین، ظهور صندوق‌های طلا به‌عنوان رقیبی برای بورس، نقدینگی را به سمت خود جذب کرده و فشار مضاعفی بر بازار سهام وارد کرده است.
از سوی دیگر، ارزش دلاری بازار سهام ایران به حدود ۱۰۰ میلیارد دلار رسیده که نشان از افت ۷۵ درصدی ارزش دلاری در پنج سال اخیر دارد. این کاهش فاجعه‌بار با وعده‌های نسیه قابل جبران نیست. سیاست‌های مالی دولت، کسری بودجه و تحریم‌ها موتور چاپ پول و رشد دلار را روشن نگه داشته‌اند؛ روندی که تبعات سنگینی برای بازار سرمایه در پی خواهد داشت.
بازار در کوتاه‌مدت با تعادلی شکننده روبرو است؛ تعادلی که نه آنقدر ضعیف است که هر خبر منفی آن را فرو بریزد و نه آنقدر قوی که به راحتی رشد کند. صندوق‌های طلا، نرخ دلار و تحولات سیاسی همچنان به‌عنوان عوامل بیرونی سایه انداخته‌اند، اما فرصت‌هایی نیز برای سرمایه‌گذاران صبور و تحلیل‌گران دقیق وجود دارد.
اگر بازار بتواند از مرحله تثبیت عبور کند، در میان‌مدت می‌توان به بازگشت تدریجی به ارزش‌های واقعی امیدوار بود. صنایع بزرگ، علاوه بر ظرفیت رشد بنیادی، می‌توانند به‌عنوان پیشران‌های روانی بازار عمل کرده و سایر نمادها را به دنبال خود بکشند.
در نهایت، بازار سرمایه ایران امروز در نقطه‌ای حساس قرار دارد که هر تصمیم، خبر و تحرک می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد. نقش بازارساز و سیاست‌گذاران بیش از هر زمان دیگری حیاتی است و تنها با حمایت‌های هوشمندانه، شفاف‌سازی و تزریق نقدینگی هدفمند می‌توان مسیر بازگشت به ثبات و رشد را هموار کرد.
بازار در انتظار روزهای بهتر است؛ روزهایی که نیازمند تصمیمات دقیق و مدیریت هوشمندانه است تا از التهاب و تردید عبور کند و به آرامش نسبی برسد.