جهش هند در ۲۰۲۵؛ جغرافیای جدید رشد اقتصادی جهان

اقتصادنگار – طبق تازه‌ترین پیش‌بینی منتشرشده از سوی صندوق بین‌المللی پول (IMF)، سال ۲۰۲۵ عرصه‌ بازتر شدن شکاف میان اقتصادهای نوظهور و توسعه‌یافته خواهد بود؛ شکافی که نه‌تنها در سطوح درآمدی، بلکه در نرخ‌های رشد نیز خود را با قدرت نشان می‌دهد.
در صدر این فهرست، هند با رشد ۶.۷ درصدی تولید ناخالص داخلی، عنوان سریع‌ترین اقتصاد بزرگ جهان را در اختیار می‌گیرد؛ جایگاهی که این کشور را به الگویی جدید برای توسعه پایدار، نوآوری در فناوری‌های بومی، و تعادل در سیاست‌های مالی و پولی تبدیل کرده است. هند با اتکا به جمعیت جوان، دیجیتالی‌شدن خدمات، و تقویت سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی، در حال تبدیل‌شدن به موتور محرکه اقتصاد آسیاست.
پس از هند، چین با رشد ۴.۸ درصدی در جایگاه دوم قرار دارد؛ اما با روند کاهشی نسبت به دهه‌های پیش. اقتصاد چین در حال بازتعریف مسیر خود از یک اقتصاد مبتنی بر صادرات و سرمایه‌گذاری‌های عظیم دولتی به سمت مصرف‌گرایی داخلی و رشد کیفی است. رشد پایین‌تر چین در این دوره بیش از آنکه نشانه‌ی بحران باشد، بازتاب گذار ساختاری در یک اقتصاد بالغ است.
اندونزی نیز با ثبت رشد ۴.۸ درصدی، در رتبه‌ای مشابه چین ایستاده است. این کشور جنوب‌شرق آسیا با اصلاحات ساختاری، افزایش جذب سرمایه خارجی و بهره‌برداری هوشمندانه از منابع طبیعی، در حال تبدیل‌شدن به یکی از مقاصد جذاب سرمایه‌گذاری در منطقه است.
در میان اقتصادهای نفتی، عربستان سعودی با رشد ۳.۶ درصدی، بار دیگر نشان داد که پروژه‌ «چشم‌انداز ۲۰۳۰» و سیاست‌های متنوع‌سازی اقتصاد، اگرچه با چالش‌هایی همراهند، اما در مسیر خود به‌درستی حرکت می‌کنند. نیجریه نیز با رشد ۳.۴ درصدی، به عنوان نماینده‌ای از آفریقا، از مزیت‌های جمعیتی، اصلاحات مالیاتی و تقویت بازارهای بومی بهره می‌برد.
در نقطه مقابل، اقتصادهای پیشرفته‌ی جهان تصویر متفاوتی ترسیم می‌کنند؛ آلمان با تنها ۰.۱ درصد رشد و ایتالیا با ۰.۵ درصد، عملاً در آستانه‌ی ایستایی کامل اقتصادی قرار دارند. این ارقام، زنگ هشداری است برای اروپا که با پدیده‌هایی نظیر پیرشدن جمعیت، بحران انرژی، بدهی عمومی، و بهره‌وری پایین درگیر است.
ایالات متحده نیز با رشد ۱.۹ درصدی، گرچه از بسیاری اقتصادهای اروپایی پیشی گرفته، اما هنوز فاصله زیادی با رشدهای بالای آسیا دارد. این کشور تحت فشار سیاست‌های ضدتورمی فدرال رزرو و چالش‌های تأمین مالی بدهی عمومی قرار دارد.
جهان در آستانه‌ی ۲۰۲۵ وارد فاز تازه‌ای از جغرافیای رشد اقتصادی شده است. مرکز ثقل رشد جهانی از جهان غرب به سمت جنوب و شرق جابجا شده؛ از هند و اندونزی گرفته تا عربستان و نیجریه. این جابه‌جایی، صرفاً نمود آماری ندارد؛ بلکه بازتاب تغییرات عمیق در ساختارهای جمعیتی، سیاست‌های اقتصادی، و ظرفیت‌های فناورانه‌ی ملت‌هاست.
برای کشورهایی مانند ایران که در این نمودار غایب‌اند، این گزارش حامل پیام روشنی است:
برای قرارگرفتن در رقابت رشد اقتصادی، باید از رکود تصمیم‌گیری، وابستگی به منابع سنتی، و غفلت از نوآوری اقتصادی عبور کرد. در غیر این صورت، سهم ایران نه در رشد، بلکه در عقب‌ماندگی بازتوزیع خواهد شد.